सबद-90
ओ३म् चोईस चेड़ा कालिंग केड़ा । अधिक कलावंत आयसैं । वै फेर आसन मुकर होय बैसैंला । नुगरा थान रचायसैं ।। जाणत भूला महा पापी । बहू दुनियां भोलायसें ।। दिल का कूड़ा कुड़ीयारा । उपंग बात चलाय सैं ।। गुरु गहणा जो लेवै नाहीं । दशबंध घर बोसायसैं ।। आप थापी महापापी । दग्धी परलै जायसें ।। सतगुरु कै बैडै न चढ़े । गुर स्वामी नै भाय सैं ।। मंत्र बेलु ऋध सिध कर सैं ।। दे दे कार चलायसें ।। काठ का घोड़ा निरजीवता सरजीव कर सैं । तानै दाल चरायसैं । अधर आसण मांड बैसैंला । मूवा मड़ा हंसाय सैं ।। जां जां पवन आसण । पाणी आसण चंद आसण । सूर आसण । गुरु आसण संभराथले ।। कहै सतगुरु भूल मत जाइयो । पड़ोला अभै दोजखे ।।१०।।