सबद-53
ओ३म् गुरु हीरा बिणजै लेहम लेहूं । गुरु नै दोष न देणा । पवणा पाणीं जमीं मेहूं । भार अठारैं परवत रेहूं ।। सूरज जोती परै परेरै । एती गुरु कै शरणै ।। केती पबली अरू जल बिम्बा । नवसै नदी निवासी नाला सायर एती जरणा ।। कोड़ निनाणवै राजा भोगी । गुरु के आखर कारण जोगी ।। माया राणी राज तजीलो । गुरु भेटीलो जोग सझीलो । पिंडा देख न झुरणा ।। कर कृसाणीं बेफायत संठो । जो जो जीव पिंडै नीसरणा ।। आदै पहलू घड़ी अढाई । स्वर्गे पहुंता हिरणी हिरणा ।। सुरां पुनां तेतीसां मेलो । जे जीवन्ता मरणों ।। के के जीव कुजीव । कुधात कलोतर बांणी । बादींलो हंकारी लो ।। वै भार घणा ले मरणो ।। मिनखा रै नैं सूतै सोयो खूलै खोयो । जड़ पाहन संसार बिगोयो ।। निरफल खोड़ भिरांति भूला । आसं किसी जा मरणो ।। बेसाही अंध पड़यो गल फंध । लियो गल बंध गुरु बरजंतै ।। हेलै श्याम सुन्दर कै टोटै । पारस दुस्तर तरणो । निश्चै छेह पड़ेलो पालो ।। गोवल बास जू करणो ।। गोवल वास कमाय ले जिवड़ा । सो सुरगा पुर लहणा ।।५३।।