सबद-4
ओ३म् जद पवन न होता पाणी न होता । न होता धर गणारूं ।। चंद न होता सूर न होता । न होता गिगं दर तारूं ।। गऊ न गोरू माया जाल न होता न होता हेत पियारूं ।। माय न बाप न बहण न भाई साख न सैंण न होता । न होता पख परवारूं ।। लख चौरासी जीया जूणी न होती । न होती वणीं अठारा भारू ।। सप्त पताल फुंणीद न होता । न होता सागर खारूं ।। अजिया सजिया जीया जूणी न होती । न होती कुड़ी भरतारूं ।। अर्थ न गर्थ न गर्व न होता । न होता तेजी तुरंग तुखारूं ।। हाट पटण बाजार न होता । न होता राज दवारूं ।। चाव न चहन न कोह का बांण न होता । तद होता एक निरंजण शिंभू, कै होता धंधू कारूं ।। बात कदो की पूछै लोई । जुग छत्तीस बिचारूं ।। ताह परैरे अवर छत्तीसूं । पहला अंत न पारूं ।। म्हे तदपण होता अब पण आछै, बल-बल होयसां कह कद कद का करूं विचारूं ।।४।।