सबद-23
ओ३म् साल्हिया हुवा मरण भय भागा । गाफिल मरणै घणा डरै ।। सतगुरु मिलियो सत पंथ बतायो । भ्रान्त चुकाई । मरणै बहु उपकार करै ।। रतन काया सोभंति लाभै । पार गिराये जीव तिरै ।। पार गिराये सनेही करणी । जंपो विष्णु न दोय दिल करणी ।। जंपो विष्णु न निंदा करणी । मांडो कांध विष्णु कै सरणै ।। अतरा बोल करो जे साचा । तो पार गिरायं गुरु की बाचा ।। रवणां ठवणां चवरां भवणां । ताहि परे रै रतन काया छै ।। लाभै किसे विचारे । जे नवीये नवणीं ।। खवीये खवणी, जरिये जरणी । करिये करणी । तो सीख हुवां घर जाइये । रतन काया सांचे की ढोली ।। गुरु प्रसादे केवल ज्ञाने । धर्म अचारे । शीले संजमे । सतगुरु तूठे पाइये ।।२३।।